ยินดีต้อนรับคุณ, บุคคลทั่วไป กรุณา เข้าสู่ระบบ หรือ ลงทะเบียน

หน้า: [1]   ลงล่าง
พิมพ์
ผู้เขียน หัวข้อ: ลาตะวัน  (อ่าน 491 ครั้ง)
0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้
ลายขัด

*

กำลังใจ: 23
กระทู้: 4


« เมื่อ: มีนาคม 07, 2016, 01:30:12 am »
ลาตะวัน

ตะวันคล้อย  ลอยลับ  กับทิวไม้
ทอเป็นสาย  ลายเส้น  ไม่เน้นสี
แลระยับ  สับสน  บนชีวี
ในยามนี้  ที่มอง  แสงส่องมา

หมู่นกกาลาจรสู่คอนคู่
ไปเป็นหมู่อยู่กินถิ่นพฤกษา
เสียงจอแจแซ่ซ้องก้องพารา
คงถึงคราราตรีที่หลับนอน

เหลือบยุงริ้นบินมาออกหาเหยื่อ
ช่างร้ายเหลือเมื่อมาพาหลอกหลอน
กัดแล้วคันนั้นหนาพาร้าวรอน
จะพักผ่อนหย่อนใจไล่ราวี

คนป่าเขาเข้าใจมีให้เห็น
มิซ่อนเร้นเป็นไปในวิถี
จะมีจนคนเราเฝ้าทำดี
ทุกถิ่นที่นี้นั้นมันสุขใจ

สิ้นสีแสงแห่งวันพลันมืดมิด
ทุกชีวิตปิดตาพาหลับใหล
ความสงบลบรอยหลับผอยไป
ถึงวันใหม่ใสสดหมดกังวล

ถึงเวลาลาจรต้องนอนแล้ว
เสียงเพลงแววแจ้วมาฟ้าหลังฝน
ย่อมสว่างทางไปไม่อับจน
มานั่งบ่นจนฟ้าลาตะวัน....
บันทึกการเข้า
Criderall

*

กำลังใจ: 1
กระทู้: 2


อีเมล์
« ตอบ #1 เมื่อ: กุมภาพันธ์ 09, 2018, 11:58:15 am »
เป็นกลอนที่ลงตัวมากครับแต่งเองหรือป่าวครับ
บันทึกการเข้า
หน้า: [1]   ขึ้นบน
พิมพ์
กระโดดไป: